"'Adopted_x0092_ (de oorspronkelijke Engelse titel van _x0091_Aanvaard_x0092_) was voor mij altijd al wel een gaaf lied, maar met de Nederlandse tekst van Harold ten Cate klinkt het bijna als een soort hymne. Dat maakt dat ik er nu meer mee heb dan in het begin zegt Kees. Dat heb ik ook met _x0091_Running Into Love_x0092_, dat nu in het Nederlands _x0091_Uw Liefde Tegemoet_x0092_ is geworden. Ik kan mijn hele ziel er in kwijt.

De onderwerpen in beide liederen raken elkaar en hebben alles met elkaar te maken. In de titel _x0091_Uw Liefde Tegemoet_x0092_ zit een stuk spanning legt Kees uit. Een spanning die als het ware wil zeggen: _x0091_we zijn nog onderweg_x0092_. En dat is ook hoe mijn leven met God is. Er zijn momenten dat je echt kunt ervaren; _x0091_ik ben thuis_x0092_. Zoals in het lied _x0091_Aanvaard (O Wat Een Zegen)_x0092_. Tegelijkertijd eindigt dat lied in de tekst ook met een beweging; met thuis komen. Ik herken die spanning in mijn eigen bestaan. Dat ik in geloof mag weten: _x0091_het is volbracht_x0092_, en dat ik tegelijkertijd momenten ontdek waarop dat werk in mijn bestaan volbracht mag worden. Dat is voor mij het mooie aan een concept als _x0091_Uw Liefde Tegemoet_x0092_. Er zit iets voorlopigs in, maar ook iets van _x0091_het gaat door_x0092_. Het is niet iets eenmaligs. Zoals in het verhaal van de verloren zoon: hij komt op een zeker moment thuis, er wordt vervolgens een feest gegeven en het lijkt klaar. Maar in mijn leven is het niet _x0091_klaar_x0092_. Het ene moment ben ik namelijk de oudste zoon die al thuis is of thuis is gebleven, en het andere moment ben ik toch weer die jongste zoon die afgedwaald is en naar huis moet lopen.